Koncesja turystyczna nr 3 z dnia 5.11.1999r. wydane przez Wojewodę Kujawsko - Pomorskiego
 

Szkoła „Trójka”

W 2011 roku minęła 125 rocznica oddania do użytku „I Szkoły  Miejskiej” w naszym mieście.

Był to wówczas najpiękniejszy reprezentacyjny obiekt w INOWROCŁAWIU. Niestety ten zabytkowy, wpisany od zawsze w pejzaż ulicy Staszica obiekt zniknął bezpowrotnie z mapy miasta…

 

                                                   TRÓJKA

 

Inowrocław, w wyniku dość burzliwych przeżyć dziejowych, posiada małą liczbę zabytków, którymi mógłby się pochwalić lub przypomnieć o znaczącej roli, jaką odgrywał w przeszłości. Jednym z takich pomników przeszłości była do niedawna czynna Szkoła Podstawowa nr 3 im. Stanisława Staszica. Szkoła została wybudowana na parceli wykupionej od Józefa Dylewskiego za 100 tysięcy marek. Budowę rozpoczęto w 1883 roku, trwała ona 3 lata i pochłonęła około 140 tysięcy marek. Budynek nowej szkoły przyjął nazwę
„Szkoły Jerzego” od ulicy, przy której powstał. Oficjalna nazwa szkoły to „I Szkoła Miejska”, która przeznaczona była tylko dla chłopców. Był to najładniejszy obiekt w mieście, posiadający wiele cech reprezentacyjnych i dlatego miało tam miejsce pierwsze uroczyste posiedzenie Rady Miejskiej w dniu 16 września 1886 roku. Obrady magistratu i Rady Miejskiej odbywały się w Szkole Jerzego do 1905 roku, kiedy to magistrat został przeniesiony do budynku przy ul. Fryderykowskiej (dzisiejszy Urząd Gminy). Zajęcia szkolne zostały zainaugurowane we wrześniu 1886 roku. Do szkoły uczęszczali chłopcy z Inowrocławia i pobliskich wiosek. Przykładowo w 1899 roku do 20 oddziałów uczęszczało ponad 1460 uczniów.

Prusacy na przełomie XIX i XX wieku prowadzili aktywną politykę germanizacji wśród ludności polskiej. Głośnym echem w całej Polsce odbił się fakt odmowy pacierza w języku niemieckim na lekcjach religii w dniu 17 września 1906 roku przez ucznia I klasy Mariana Kasprzaka. Incydent ten stał się początkiem strajku szkolnego na terenie naszego miasta.

Wyzwolenie, które przyszło 6 stycznia 1919 roku po 147-letniej pruskiej niewoli, przywróciło szkołę Polakom. Kierował nią do roku 1932 znakomity rektor i doskonały wychowawca Bolesław Synoradzki przybyły z Wągrowca. Szkoła otrzymała imię wybitnego Polaka – Stanisława Staszica. W roku 1933 progi szkoły po raz pierwszy przekroczyły uczennice. Decyzję tą podjęto dlatego, aby skrócić drogę do szkoły wszystkim uczniom, ponieważ dotychczas chłopcy uczęszczali do Szkoły Jerzego a dziewczęta do Szkoły NMP znajdującej się w drugim końcu miasta.

8 września 1939 roku Niemcy zdobyli Inowrocław i znowu zawładnęli szkołą Staszica. W czasie okupacji istniała tam szkoła powszechna, a następnie średnia dla dzieci z niemieckich rodzin. Po wyzwoleniu miasta przez wojsko radzieckie przez kilka tygodni funkcjonował tam jeszcze szpital polowy. W Polsce Ludowej zajęcia po raz pierwszy odbyły się 5 marca 1945 roku. W latach 1945 – 1951 szkołę podzielono na Publiczną Szkołę Powszechną nr 3 im. Stanisława Staszica oraz nr 6. W latach 1951 – 1956 placówce nadano nazwę Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Ponownie imię patrona Stanisława Staszica przywrócono Szkole Podstawowej nr 3 w 1977 roku. W roku 1986 szkoła obchodziła swoje 100. urodziny. Z tej okazji w 1984 roku otwarto Izbę Pamięci Narodowej. W ostatnim okresie szkoła zaliczana była do mniejszych, liczyła około 350 uczniów, co nadawało jej charakter kameralnej placówki oświatowej. Ponieważ w kapitalizmie pieniądz staje się wartością dominującą, jej los został przesądzony na sesji Rady Miasta 19 marca 2004 roku. Dla informacji i statystyki dodajmy, że decyzję o likwidacji najstarszej szkoły podstawowej w Inowrocławiu podjęły prawicowe władze miasta. 25 czerwca 2004 roku, po 118 latach aktywnej pracy wychowawczej i oświatowej, po raz ostatni zabrzmiał szkolny dzwonek. Wielu inowrocławian, zarówno uczniów, wychowawców, jak i rodziców, nie kryło żalu i smutku, że na zawsze zniknie z mapy miasta „kochana trójka”.

Sam osobiście miałem przyjemność i zaszczyt w latach 1955 – 1959 rozpoczynać swą edukację właśnie w tej szkole.

Zamilkł szkolny dzwonek,

wszędzie osiadł kurz,

Tajemny świat uczniów trójki

nigdy nie powróci już…

 

 

Bronisław Majewski