Koncesja turystyczna nr 3 z dnia 5.11.1999r. wydane przez Wojewodę Kujawsko - Pomorskiego
 

Grunwald

ROK 2010 – OBCHODY 600 ROCZNICY NAJWIĘKSZEGO ZWYCIĘSTWA ORĘŻA POLSKIEGO

G R U N W A L D

 

Rok 2010, to 600-na rocznica największego triumfu polskiego oręża, zwycięstwo nad krzyżakami w bitwie pod Grunwaldem. W całym okresie sąsiedztwa z zakonem krzyżackim ogromną rolę społeczno-polityczną odegrał INOWROCŁAW!!!

Działania bojowe poprzedzające bitwę pod Grunwaldem rozpoczęły się od Kujaw, a dokładniej od wyprawy z Inowrocławia. 21 czerwca 1410 roku z Inowrocławia wyruszyła grupa ekspedycyjna rycerstwa kujawskiego w kierunku granicy. W samą noc świętojańską, 24 czerwca 1410 polskie oddziały opanowały należące do Krzyżaków wsie na lewym brzegu Wisły, paląc kilka z nich  m.in. Nieszawę i Murzynno, zadając mocny cios zakonowi krzyżackiemu. Rana ta była dla Krzyżaków tym bardziej bolesna, że w Toruniu przebywał w tym dniu wielki mistrz Ulryk von Jungingen. Nie mógł on jednak pomóc swym rodakom gdyż był od nich oddzielony barierą największej polskiej rzeki. Był to cios zadany przede wszystkim wielkiej ambicji zakonu. Wyprawa polskich rycerzy z Inowrocławia miała miejsce zaledwie 3 tygodnie przed bitwą pod Grunwaldem i zainicjowała działania bojowe bezpośrednio przed wielką bitwą. W Inowrocławiu osadzono jeńców krzyżackich wziętych do niewoli przez Polaków  pod Grunwaldem. Jagiełło osobiście przybył do Inowrocławia  i nakazał puścić wolno wszystkich jeńców krzyżackich.

Wielki triumf pod Grunwaldem został przez Jagiełłę niestety całkowicie zmarnowany. Król zamiast po bitwie natychmiast ruszać w pogoń za resztkami rozbitej armii krzyżackiej, dał im cenny czas na złapanie oddechu. Malbork nie został zdobyty a zakon w dalszym ciągu napadał na polskie ziemie, m.in. paląc w 1431 roku Inowrocław. Według kronikarza  Jana Długosza ” Grunwald nie znajduje analogii w dziejach Europy. Nikt tak wielkiego zwycięstwa w równy sposób nigdy nie zmarnował.

W czasach średniowiecza, ze względu na przygraniczne sąsiedztwo z zakonem krzyżackim, Inowrocław był jednym z najważniejszych miast Polski. W tym czasie Inowrocław spełniał ważną rolę polityczną, będąc miejscem zjazdów i układów, a od XIV wieku siedzibą wojewodów inowrocławskich. O miasto często toczono bitwy z Krzyżakami, było kilkakrotnie palone i niszczone. 10 lutego 1321 roku w kościele św. Mikołaja ogłoszono wyrok sądu papieskiego, zobowiązujący Krzyżaków do zwrotu Polsce zagarniętego Pomorza Gdańskiego. W mieście często gościł król Kazimierz Wielki, który w 1343 roku zawarł tu pokój z Krzyżakami, a królowa Jadwiga w 1397 roku przepowiedziała klęskę Zakonu w obecności wielkiego mistrza Konrada von Jungingen. I pokój toruński zawarty 1 lutego 1411 roku asygnowało 6 ważnych ośrodków politycznych Polski – Kraków, Poznań, Kalisz, Sandomierz, Brześć Kujawski i INOWROCŁAW.

W czasach swej świetności m.in. w XIV i XV wieku INOWROCŁAW był pięknym miastem i zarazem okazałą warownią. Miasto o powierzchni 16 ha otoczone było wysokim 5-murem o długości 1800 m zbudowanym z kamieni polnych i cegieł. Wokół muru biegł teren obronny o szerokości 150 metrów, rów potem 2 wały oraz rów zewnętrzny. Mur miał 16 baszt i 3 bramy / bydgoską, toruńską oraz bramę poznańską. Na rynku znajdowała się wieża ratuszowa, wysoka na 32 metry. W południowo- zachodniej części miasta wznosił się kościół parafialny Św. Mikołaja, w drugim kącie miasta, północno- zachodnim, stał murowany zamek, kiedyś rezydencja książąt kujawskich, w którym około 1260 roku urodził się Władysław Łokietek. Północno-wschodnią część miasta obejmował otoczony osobnym murem kościół i klasztor OO. Franciszkanów. Poza murami miasta, wznosił się piękny kościół wybudowany w stylu romańskim w XII wieku, istniejący do dziś potocznie zwany ” Ruina ” .

W okresie od XIV wieku do 1772 roku Inowrocław był stolicą województwa obejmującego swym zasięgiem północno-zachodnią część Kujaw z miastami: Bydgoszczą, Fordonem, Gniewkowem, Koronowem, Podgórzem, Raciążkiem, Służewem i Solcem Kujawskim.    Znaczący dla rozwoju miasta był fakt iż tu znajdowało się starostwo grodowe i tu odbywały się sądy ziemskie i grodzkie. Inowrocław był też siedzibą dekanatu. Miasto było więc ważnym centrum administracyjnym Polski okresu średniowiecza  i staropolski.